¡VIVA A FILLOA!
O Concello da Xunta declarará como festa de interese turístico de Galicia a Festa da Filloa, que se celebrará anualmente no concello coruñés de Boqueixón o domingo seguinte o martes de Carnaval.
A filloa, a reina da festa, está feita de ovos, leite, agua, farina e sal ; a súa calidade débese a maestría dos artesanos para manter a temperatura indicada das pedras donde fan as filloas e a finura de ditas filloas. Durante a festa pódense degustar soas, con mel, e viño do Ulla.
Ademais na festa tamén teñen cabida para outros productos como: orella, chourizo, churrasco, mel…. puramente autóctonos.
Durante esta festa pódense observar: concursos de disfraces, desfiles, xogos populares ademais da música.

(Natalia e Matilde)


NOVAS CON VENTURA

A HISTORIA DO DÍA DE SAN VALENTÍN

Existen varias teorías sobre á historia de San Valentín. Algunhas afirman que os orixes atópanse en SAN VALENTÍN, un romano que se converteu en mártir por negar e renunciar á súa fe cristiá, ademais de intentar axudar a escapar ós cristiáns dos cárceres. Este home morreu o día 14 de febreiro, 269 A.d.C.
Según outra teoría, SAN VALENTÍN fora cura no templo durante o tempo que estivo no poder Clodio III. O Emperador que mandaba en Roma naquel momento, ordeou que os homes xoves deberían ser soldados, ademais de prohibirlle contraer matrimonio. Levando á contraria ó que o emperador dicía, Valentín continuou adiante en segredo co rito do matrimonio para parellas xoves. Cando o Emperador o descubriu, apresouno.
A lenda di que San Valentín deixou unha carta despedida á filla do carceleiro, da cal quedara namorado dende que ó encarcelaran. Esta carta sería a primeira carta de amor de San Valentín.

(Ventura)


ZONA OCIO

Fin de Semana Romántico por San Valentín
Balneario Compostela
Os Ánxeles en Brión

2 Saunas de calor seco
1 Ducha bitérmica e unha de aromas
1 Gan baño turco ( Calor húmido)
Escarcha de auga xiada
1Circuito circulatorio de pernas
1 Sala de relaxación con mármores quentes e cromoterapia
Menu do chef:
Primeiro plato, segundo e postre (non inclúe bodega): 39 euros + IVA

(Suso e Pablo)


DJ. JOAQUÍN

THE POWER OF LOVE (2000)

VARIOS ARTISTAS
Se o que buscades é un álbum sobre todo variado, aquí tendes unha boa opción. Neste recopilatorio atoparedes algunhas das mellores cancións de amor das últimas décadas. Tendes música romántica para rato, xa que a colección componse de catro CDs que inclúen mostras de amor para tódolos gustos, dende All round the World de Lisa Stanfield ó Unchaited Melody dos Righteous Brothers.

MIS ROMANCES (2001)

LUIS MIGUEL
Luis Miguel xa pode considerarse todo un experto neso de versionar boleros. Este é o cuarto álbum que saca nos últimos anos con este tipo de cancións, e que din que con eles logrou súa madurez musical. Calquera dos catro poderían incluirse na nosa lista, pero nos imos decantando polo máis recente: nel atoparedes boleros clásicos como Tú me acostumbraste, Amor, amor, amor, La última noche o Perfidia.

(Joaquín e JM)


RINCÓN GASTRONÓMICO

BOMBÓN RECHEO

INGREDENTES:
100grs de chocolate con leite
100grs de chocolate branco
25grs de manteiga de cacahuete
moldes para bombóns
100 grs de doce de leite

Esmigallar o chocolate branco, poñelo nun recipiente e metelo ó baño maría para desfacelo, logo bótase a manteiga de cacahuete, mistúrase ben e despois poñelo a repousar.
Despois esmigallar o chocolate con leite metelo ó baño maría e temperalo, mais tarde, refrixeralo uns minutos e armalos bombóns.
Para armalos bombóns:
Primeiro, colocar unha capa de recheo de crema de cacahuetes e enfriar de 3 a 5 minutos, depende o frío que teña a nevera. Pasado un tempo desmoldar, debe ser cun lixerio golpe ó molde, limpar os bordes con un cuchillo fino.
Antes de envolvelos hai que metelos na nevera unhas 3 horas.
NOTA: Se queres darlle máis consistencia ó recheo pódese engadir doce de leite.

(Ana e Juan Rendo)


SARELADAS

XAN E A FILLA DO REI
· Unha vez era unha filla dun rei que prometera casarse co que líe propuxera unha adiviñanza que ela non soubra acertar. Pero tamén desafiara coa forca aos que lle propuxeran algo que ela adiviñase.
Xa se presentaran moitísimos pretendentes e a todos os aforcaba, porque sempre lles acertaba o que lle propoñian.
Nunha aldea, cerca da corte, habia un mozallón que era o máis burro de toda a rodeada e tamén se líe meteu na chola ir pretender á princesa. Os irmáns del, para que non os fora avergonzar, pois xa o contaban por morto, trataron de convencelo de que non fora pero, ao que viron que non había maneira de tornalo, e para non pasaren pola vergoña de que seu irmán, o máis burro de canto se vía cos olios, se atrevera a pretender á filía do rei, envenenároníle un bolo de pan que levaba para a merenda.
O bo do Xan, que así se chamaba o mozo, colleu unha burra que tiña que lle chamaban Marta e púxose en camiño para o palacio do rei. Cando xa levaba un bo pedazo andado deulle o sono e quitoulle as alforxas á burra e deítouse a dormir. Mentras dormía a burra comeulle o bolo e, como estaba envenenado, morreu no intre. Cando Xan despertou xa era de noite e viu tres lobos
coméndolle a burra. Meteuselle tal medo que se subiu a un castiñeiro que habla ah a carón e, dende o arbre, tirouhle un tiro a un lobo e, en vez de acertaríle ao lobo, matou unha lebre que andaba por alí pacendo. A mañán, cando se baixou do castiñeiro, xa estaban os lobos mortos. Colleu a lebre que matara e marchou máis contento ca unhas pascuas. Ahí cerca había unha ermida, meteuse dentro e, coas follas do misal, guisou a lebre, que tiña dous lebratiños na barriga. Como a carne da lebre e dos lebratos lle fixera moitisima sede foise á pía da auga bendita e botou un bo trago. Mentras tanto, armouse unha tronada de tódolos diaños e a enxotada arrastrou os despoxos da burra poío río abaixo. De que parou de chover, púxose o meu Xan outra vez ao camiño e, ao pasála ponte, viu que ía a burra polo río abaixo e sete corvos enriba dela corveando.
Cando chegou a xunto da filía do rei, propúxolle unha adívíñanza con tódalas cousas que lle pasaran polo camiño. A adiviñanza era así:
-Pan matou a Marta,e ela matou tres despois de morta.Tírei ao que vine matei ao que non vin.Comín enxendrado e non nacidocon falas do Esprito Santo guisadoBebín unha cunca de auga sereaque non estaba nin no ceo nin na terra.Pasei un duro sobre un brandoe vin sobre un morto sete vivos cantando.

E como a filla do rei non foi capaz de acertarlle a adiviñanza tivo que casar con Xan.
(JM Vilar)